Gelukkig is afgelopen nacht goed verlopen, we werden om 8 uur wakker.
Yuna is een stuk rustiger, en zit een beetje lekkerder in haar vel.
Dus kan zij en ik eindelijk gaan genieten van dit mooie trio, wat groeit als kool.
Cian (met blauwe bandje) weegt nu 277 gram
Ciara  weegt nu 315 gram en
Cluny weegt 286 gram.

Ja jullie zien het goed, het teefje is van naam veranderd ze gaat nu als Ciara (spreek uit als Kee-wra, op zijn Iers dus)  verder door het leven. Al zullen wij het wel snel op z'n Nederlands gaan uitspreken Kiera.
En gaat over 8 weken bij Ria en Sjef wonen.

Voor de bevalling twijfelde ik wel eens, mijn hart zei steeds ja, het liefst een huis vol, maar mijn verstand kwam steeds in opstand.
En nu na al dat gehannes met Yuna, wist ik het zeker, nee je moet niet nog een hondje nemen.

Ik vind het mijn schuld dat Yuna dit moet meemaken, ik wil een nestje, en scheep Yuna op met een rot gevoel, en dat wil ik niet meer.
Dat verdient ze niet, en ik kan dat ook voorkomen, door geen nestje meer te nemen.
Als ik er nog een teefje bij zou nemen, gaat haar het zelfde overkomen en daar pas ik voor.
Het is natuurlijk helemaal niet te zeggen dat een volgend nestje ook zo zal verlopen ik weet het, maar ga dat risico niet lopen.
Yuna voelt zich niet lekker, waardoor ik me heel rot voel. Yuna betekend alles voor mij, en ik ben degene die voor haar moet zorgen, en ik wil haar dit in de toekomst besparen.
Vandaar dus mijn overweging om het teefje niet aan te houden.
Maar Ciara krijgt een heel goed huis, Achi een speelkameraadje, iedereen dol gelukkig.
Kon niet mooier.

Wil nog wel even vertellen, dat wanneer er wel twee teefjes geboren zouden zijn, ik dan tot dezelfde beslissing zou zijn gekomen als nu. Ook dan had ik geen hondje gehouden.
Het is nu aan Ria en Sjef om voor verder nageslacht v.d. Vossemare te zorgen hahahahaha.
En dat gaan ze met heel veel zorg en liefde doen.