Spike is naar huis.

Spike is opweg naar Wijchen waar hij een fijn leven tegemoed gaat.
Was ik nog bijna het vlees vergeten zeg, gelukkig waren ze nog net niet weg.
Twee dol gelukkige baasjes met hun Markiesje Spike, een vrolijk en vrij hondje.
Ik wens ze heel veel geluk en plezier met dit schatje.

Egbert en Artje met hun Spike.

Op  weg naar huis.

Een heel gelukkige familie.
Dag lieve Spike.

De rekjes bij de elektradraden zijn weg, de matjes voor de plasjes opgeruimd.
Aatu en Yuna in rust, het is erg stil maar ook wel weer lekker.
Dit was ook gelijk het laatste bericht, ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor het medeleven en de lieve berichtjes.
Met heel veel plezier heb ik dit blog bijgehouden van het wel en wee van dit mooie nestje.
Ik hoop dat de pups op zullen groeien in liefdevolle gezinnen. Dat ze uit zullen groeien tot zelfstandige en blije hondjes.
Dat ik op de hoogte gehouden wordt van hun vorderingen en dat ik ze terug zie op de jongenhondenkeuring. Het liefst natuurlijk al eerder, maar ik denk dat dat wel goed komt.
Nogmaals alle nieuwe baasjes heeeeeeeeeel veel geluk en plezier met jullie Markiesje, dat jullie maar net zo trots op het ras en op jullie hondjes mogen worden als ik dat ben.
Het gaat jullie goed, ik zal jullie nooit vergeten en heb voor altijd een plekje in mijn hart speciaal voor jullie.
Liefs Agnes en een lebber van mama Yuna en halfbroer Aatu.
Dag lieve Ciara, Basje en Spike. Ik hou van jullie.

Nog even een vervolg van vandaag.

Die Spike is een slimmerik (zoals alle Markiesjes natuurlijk) we gingen net even op straat, Spike in de buggy tot het 'bos' en daar alle hondjes los.
Dat vindt Spike nog een beetje eng, maar hij liep toch een stukje mee. Maar wat doet die slimmerik, hij nam een rennerd en hup in het bagage bakje onder de buggy, daar zat meneer moest er zo om lachen. Op het grote grasveld even de riem af, en daar ging hij achter Aatu en Yuna aan, de berg op, dat ging goed......maar eraf...daar had hij iets teveel vaart en maakte een koprol hahahahaaha gelijk helemaal nat van het natte gras.

We gaan maar weer op huis aan, en hup Spike weer onderin, slim kereltje.

Bij thuiskomst 2 lekkere kippennekken opgepeuseld en nu lekker aan het dollen.

Stofzuigen met Spike....daar moet je even de tijd voor nemen :lol:  :lol:  :lol: . Hij vindt het prachtig, eerst is de stang met de borstel aan de beurt. Niks niet bang voor het lawaai en de zuigkracht.
Hij zit boven op de borstel en zo probeer ik te stofzuigen. Dan is de stofzuiger zelf aan de beurt, ik heb zo gelachen. De lucht die eruit komt laat zijn oortjes vrolijk wapperen, en Spike vindt het geweldig.
Heb hem daar wel weggehaald want die wind in zijn oren lijkt me nou niet zo heel erg goed.
Maar bang is hij er niet van.
Daarna dweilen ook een leuke bezigheid met een pup rond je voeten :lol:  :lol: .
Heb hem maar even een pensstaafje gegeven, nou toen ben ik maar even gaan zitten genieten. Wat een pret had hij daar mee. Hij heeft er lekker wat van af liggen knabbelen.
Nog 1 nachtje en dat gaat hij aan de reis naar Wijchen beginnen, waar hem een goed leven staat te wachten.

Vanmorgen met de hondjes naar Intratuin geweest.
Spike zat lekker in het rond te kijken, klein stukje gelopen, stukje gedragen en in het karretje gezeten, waar hij ook nog even een dutje heeft gedaan.
Hij heeft bij de konijntjes en de vissen gekeken, echt veel interesse had hij er nog niet voor.
In de auto op schoot gaat het een stuk beter dan opgesloten zitten in een kooi, hij zat lekker naar buiten te kijken.
En keurig zijn p&p opgehouden tot hij weer thuis was, een grote plas op het matje en daarna ook keurig op het matje een flinke drol hahahahahahahaha.
Dat herinnerd me weer aan de tijd dat Yuna klein was, heel lang buiten blijven in de hoop dat ze haar p&p zou doen, maar niks en zodra we binnen waren, ja hoor daar kwam het.
Maar het is gelukkig overgegaan. Spike doet ook heel veel in de tuin hoor, maar dus nog even niet op vreemd terrein.

De hond en de pups bewegen, maar Spike ging er
lekker tussen liggen, terwijl Aatu ging grommen hihihi.

Jij lijkt me liever dan mijn eigen moeder.

Tussen de kerstbomen.

Even uitrusten hoor, lekker op de jas van
het vrouwtje.

Buiten nog even op de herfst tafel.

Cian is rond 12 uur vertrokken naar Goes waar hij voortaan als Basje door het leven zal gaan.
De gelukkig baasjes vertrokken, en Aatu, Yuna en Spike zijn met mij een stukje gaan lopen.
Spike ook aan het tuigje wat natuurlijk nog niet zo heel goed gaat.

Ik weet dat Basje een leuk leventje tegemoed gaat, toch viel het afscheid zwaar. Hij was degene waar ik een dikke 6 weken over heb lopen twijfelen of hij bij mij zou blijven of niet.
Maar ik heb de juiste beslissing genomen, en ik zal hem vast nog wel zien.
Cian mannetje het gaat je goed, ik zal je missen.

v.l.n.r. Mariëlle, Ben en Sylvia.

Op naar Goes.

Ciara zal inmiddels al een eind op weg zijn, het zal nu niet zolang meer duren voordat ze haar nieuwe huis binnen gaat.
Ze stapte vrolijk mee naar buiten, die dame gaat het wel redden, ze krijgt een heerlijk leven zo in Breda en Middelbeers.
Ik wens Ria en Sjef heel veel geluk en plezier met hun Ciara, en Achi ook kereltje gefeliciteerd met je halfzus.
Wat een lol zullen jullie samen beleven. Heel veel plezier samen.

Hele blije Ria en Sjef

Mmmmmm dat ruikt lekker.

Nou daar gaan ze dan.

Een heerlijk leven tegemoed.

Dag lieve Ciara.

Vandaag naar de DA geweest.
Alle 3 kern gezond.
Hun eerste enting zit er ook in. Het ging heel goed, geen van de pups heeft een kik gegeven.
Heb er geen foto's van helaas.
Ze zijn er nu dus echt helemaal klaar voor.

Vandaag was de dag, de dag dat Mieke zou komen om te vertellen wat ze van de pups vindt.
Altijd spannend, want ja ik vind ze prachtig maar wat vindt Mieke ervan???
Nou lieve mensen ik zit helemaal te stralen en te glimmen.
Goed belovend, zeer goed belovend en uitmuntend belovend!
Het werd steeds beter en mooier.
Mieke was heel tevrede vooral over Ciara, maar de beide mannen mochten er ook zijn hoor.

Mieke druk in de weer.

Cian was als eerste aan de beurt.

Stevig boy met een leuk karakter.

Cluny met een vacht van zéér zachte kwaliteit.

Een zeer goed belovend reutje.

Ciara met mooie oren.

Goed gebit.

Teefje dat uitmuntend belovend is.



Handtekening ter goedkeuring.



Een zeer tevreden Mieke v. Ederen.

Daarna heerlijk zitten eten, en toen ging Mieke weer op huis aan.
Ria natuurlijk ook helemaal blij.

Wat was het vandaag weer jammer dat ik maar alleen ben, anders hadden we weer een paar leuke foto's kunnen laten zien.
Vandaag kregen ze hun eerste kippennek.
De reden dat ik daar geen foto's van heb??? Omdat ik de kippennekken vast houd, om te voorkomen dat ze gulzig zijn en misschien te grote stukken zouden doorslikken.
Maar o wat hebben ze gesmuld, heerlijk vonden ze het. Alle drie hebben ze 1 nek op, dat was een lekkere maaltijd.

Verder had ik een bijzonder moment met Spike, wat ik jullie ook niet wil onthouden.
Spike is een druk baasje, die het heerlijk vindt om overal in te bijten wat hij tegen komt. Maar ook met hem wil ik knuffelen.
Dus vanavond lag hij op de leuning van de bank, mijn arm om hem heen. Aaien, kroelen en knuffelen, en Spike maar bijten. Ik denk ik ga net zolang door totdat hij rustig wordt.
Ik tilde hem op en bracht hem naar mijn gezicht omdat ik hem een kusje wilde geven op zijn koppie.
Toen was mijn neus, kin en mond aan de beurt om in te bijten.
Opeens kreeg ik een ingeving. Eigenlijk heel raar, en niet natuurlijk voor de mens, maar ik ging hem heel zachtjes kleine likjes geven om zijn bekkie.
Hij stopte accuut met bijten, en ik kreeg kleine likjes terug op mijn mond. O wat was dat lief, en hij begon ook gelijk te ontspannen.
Ik deed het nog een keer, en weer kreeg ik likjes terug. Ik smolt helemaal. Daarna ging hij rustig liggen, en hij lag helemaal op zijn gemak bij me.
Later heb ik hem weer op de grond gezet, en ging hij slapen op mijn voeten.
Het komt misschien wat gek over, maar het heeft wel succes gehad. Het is een schatje, zoals allemaal.

Nou dat is weer een paar dagen geleden, ik was niet lekker.
Ina kwam een weekend op bezoek, en heb kennis gemaakt met de toekomstige eigenaren van Cian.
Het was dus best druk, maar ook erg leuk.

Wat betreft de pups, die groeien goed, en ontdekken steeds meer. Aatu en Yuna vermaken zich opper best met het jonge spul.
Stoeien en trekspelletjes gaan nooit vervelen.
En ze zijn zo knap, vanmiddag hebben ze helemaal zelf ontdekt dat ze door het luik in de horrendeur zelf naar binnen en naar buiten kunnen, zo schattig om te zien, hoe ze nu zelf in en uit lopen.
En regen vinden ze ook gelukkig helemaal niet erg, want ze spelen gewoon lekker verder hoor, dan moet je ze echt binnen roepen anders zouden ze veel te nat en te koud worden.
Ze lopen steeds vaker naar 'n matje om te plassen of te poepen, maar liever nog lopen ze even naar buiten, en nu met de wetenschap dat ze zelf in en uit kunnen lopen hoop ik, ook voor de nieuwe eigenaren dat ze snel alles buiten doen.
Moeten jullie nog wel afleren om het uiteindelijk in de tuin te doen, maar er moet natuurlijk nog wel iets te doen zijn voor jullie, toch???? hahahahahahahaha

Gisteren hebben ze hun eerste stukje verse pens gegeten.

Het was al avond, dus het is helaas een beetje donker filmpje met misschien wat veel vloer in beeld, maar het geluid van het geknaag op het stuk pens is wel leuk om te horen.

Ze waren er gek mee, en deden geen afstand van hun buit. Ze hebben een hele poos liggen knagen, maar kregen er nog niet veel vanaf, 1 dun stukje hebben ze helemaal opgegeten, de andere twee dikke stukken hebben ze, nadat ze moe geknaagd waren laten liggen.

Maar ze hebben er wel plezier van gehad. En ze roken me toch lekker na afloop hahahahaha.

Van de week hadden we ook weer even een paar lekkere zonnige uurtjes, zodat het span even lekker met de herfst bladeren konden stoeien buiten.

Zojuist is de chipper weer weg, en wat was het snel gebeurd.
Echt super goed gegaan, geen kik gegeven. Heb de chipper een compliment gegeven.
Ik moest ze op mijn onderarm laten bungelen, waardoor ze helemaal ontspannen zijn. Het was toen snel gebeurd.
Zo dat was dat. Nu komt woensdag Mieke voor de nestcontrole, dan donderdag naar de dierenarts voor hun eerste enting, en zo komt het afscheid nemen steeds dichterbij.